fbpx

Het nee-danku-kommetje

Ajuintjes in de spaghettisaus, champignons, een verborgen stukje groente, een vleesje,… Er kan vanalles zijn dat je kind doet tilt slaan op de hele maaltijd. Je denkt (of zegt) misschien “Maar zo erg is dat toch niet, eet de rest dan gewoon op”. Maar the struggle is real voor je kind. Het is échte angst die hij voelt bij dat stukje eten. De angst neemt het zo over dat de rest van de maaltijd ook niet meer lukt. Heel frustrerend als ouder, maar wat doe je eraan?

Het nee-danku-kommetje kan redding brengen. Dit apart kommetje kan namelijk heel wat stress wegnemen. Het ongewenste eten ligt dan op een veilige afstand voor je kind en kan al zéker het andere eten niet aanraken.

Hoe gebruik je dat kommetje dan concreet?

Stel dat je kind zegt “Eeeeh, ik wil geen ajuinen!”

Jij kan antwoorden “Je hoeft ze ook niet op te eten als je niet wil, laat maar liggen”.

Voor sommige kinderen is dat voldoende, maar voor anderen niet “”Maar ik wil niieeet, het moet weg!”

Jij kan zeggen “Leg maar in het kommetje wat je niet wil en eet de rest maar op”

Aaaah, rust…

En dat is het belangrijkste doel van het kommetje: rust brengen. Het hoofddoel is niet dat het kommetje zo leeg mogelijk blijft of dat het afgekeurde eten zo snel mogelijk weer wordt gegeten. Al zou dat natuurlijk fijn zijn op termijn 😉 Maar het is dus niet het eerste doel. Een kind kan pas leren eten en ontdekken wanneer er rust en ontspanning is.

“Maar wat als ze alles in dat kommetje gooien en er niks meer over blijft op hun bord?”

Het is belangrijk dat er altijd minstens één iets op hun bord ligt dat ze wel lusten. Anders is eten niet leuk voor je kind als je bvb enkel een stapel spruiten voorschotelt. Dat geeft alleen maar spanning en weerstand. Als ouder bepaal je wát er op tafel wordt gezet, maar of en hoeveel er gegeten wordt is in handen van je kind. En daarvoor dient dat kommetje dus.

nee-danku-kommetje
%d bloggers liken dit: