Rapley-kindjes minder kieskeurig, maar geen effect op gewicht?

Ha, de wetenschappelijke wereld begint Rapley (baby’s stukjes laten eten in plaats van papjes te geven) ook op te pikken! Er wordt veel geschreven over Rapley op mama-groepen, maar weet jij soms nog wat je moet geloven? Verkleint het echt de kans op overgewicht later? Krijg je gemakkelijkere etertjes? Wat met hun ijzerbalans? En is dat niet gevaarlijk, zo stukjes aan een baby geven?

In dit Nieuw-Zeelandse onderzoek werden 206 vrouwen opgevolgd. Eén deel werd begeleid door een lactatiekundige om lang borstvoeding te stimuleren, in combinatie met stukjes geven. Het andere deel kreeg de standaardcontroles. Op 12 en 24 maanden werd er gekeken naar de BMI en vulden de moeders een enquête in over kieskeurigheid tijdens het eten, energie-inname enzovoort.

Wat blijkt uit dit onderzoek? Er werd geen verschil gevonden in BMI tussen de twee groepen. Dus op basis van deze studie kan je niet zeggen dat de Rapley-methode overgewicht voorkomt. Maar tegelijkertijd wil het ook zeggen dat deze Rapley-kindjes niks tekort kwamen! Als het gaat over stukjes versus papjes, is de vraag dikwijls of baby’s wel genoeg ijzer binnen krijgen. Maar ook op dat vlak was er geen verschil! Uit de enquêtes bleek verder dat de baby’s uit de Rapley-groep minder kieskeurig waren dan de baby’s die papjes hadden gekregen. Zij leken meer plezier te beleven in hun eten. En niet onbelangrijk: Er is geen enkel gevaarlijk geval van verslikking geweest. Uit eerder onderzoek in 2016 was al gebleken dat de Rapley-aanpak even veilig is als de traditionele aanpak, dus deze uitkomst verbaast mij niet. Maar het is wel fijn om nog eens te benadrukken.

Zegt deze studie nu alles over Rapley? Nee, natuurlijk niet. Het is een relatief kleine studie met een goede 100 personen per groep. Er zijn ook nog maar gegevens tot 2 jaar. Het is interessant om te weten hoe deze kinderen verder gaan evolueren. Blijft het zo dat er geen verschil is in BMI? Gaan de Rapley-kindjes minder kieskeurige etertjes blijven? Ik ben alvast benieuwd naar het vervolg van dit verhaal!

 

Voor wie graag het artikel zelf wil lezen: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28692728

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *